Ομιλία Προέδρου ΕΚΘ Παναγιώτη Τσαραμπουλίδη στο Συλλαλητήριο ΔΕΘ 9-9-2017

                          

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι, Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέες και νέοι...

Συγκεντρωθήκαμε για μια ακόμη φορά στη ΔΕΘ διότι οι προκλήσεις και τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι τεράστια.

Η εργασιακή και κοινωνική ισοπέδωση συνεχίζεται. Τα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα είναι αποκαλυπτικά και απλώς επιβεβαιώνουν με νούμερα αυτό που εμείς συναντάμε και αντιμετωπίζουμε καθημερινά.

Ανεργία, υποαπασχόληση, αύξηση των χαμηλόμισθων, εκτόξευση του ποσοστού των απλήρωτων εργαζομένων, επέκταση των ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων, ελαστικοποίηση των ωρών εργασίας, ομαδικές και ατομικές απολύσεις, είναι μερικά από τα κομμάτια που συνθέτουν το «πάζλ» της αγοράς εργασίας σε όλη τη χώρα.

Στα οκτώ χρόνια των μνημονίων οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, το δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, έχουμε σηκώσει ένα δυσβάσταχτο φορτίο που δεν μας αναλογούσε και που συνεχίζουμε να επωμιζόμαστε εξαιτίας της αδιάκοπης εργασιακής ύφεσης που καταγράφεται.

Πρόσθετα σκληρά και επώδυνα μέτρα υιοθετούνται από την κυβέρνηση, η οποία επιλέγει και πάλι να δώσει τα χέρια με τους δανειστές σ' ένα τέταρτο μνημόνιο.

Για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση η κατάσταση δεν είναι όπως έχει, αλλά όπως έχουν επιλέξει να έχει... Με λίγα λόγια "δεν ζουν στην πραγματικότητα, αλλά στην εικόνα που οι ίδιοι έχουν γι' αυτήν". Καθώς πως αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς τα φαντασιακά αφηγήματα και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα που κατά καιρούς σκαρφίζεται η κυβέρνηση, δίνοντας μια εικόνα που απέχει ριζικά απ' αυτήν που ζουν οι ίδιοι οι πολίτες αυτής της χώρας.

Και δεν είναι μόνο η ασυνέπεια στα λεγόμενα τους αλλά και η "κοντή" τους μνήμη. Οι υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια ξεχάστηκαν, το ίδιο και οι δηλώσεις τους, ότι θα σκίσουν τα μνημόνια... γιατί όχι μόνο εφάρμοσαν με ευλάβεια το 3ο μνημόνιο, αλλά συνεχίζουν ουσιαστικά ένα 4ο.

Νέα, σκληρά και επώδυνα μέτρα, απειλούν την κοινωνία με πλήρη ισοπέδωση γκρεμίζοντας ταυτόχρονα ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων.

Έκαναν στροφή 180  μοιρών σ' αυτά που έλεγαν...

Υπόσχονταν ότι με ένα νόμο θα αυξήσουν τον κατώτατο μισθό, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που κατάφεραν είναι να μετατρέψουν τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα σε επιδόματα ανεργίας.

Μιλούν για "ασπίδα προστασίας των εργαζομένων" με το νέο νομοσχέδιο, την ώρα που η απλήρωτη εργασία έχει γίνει καθεστώς στη χώρα μας.

Υπόσχονται μέτρα ανακούφισης των ανέργων, ενώ πάνω από το 33% από αυτούς δεν μπορεί να βρει εργασία πάνω από 4 χρόνια (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ_ Ιούνιος 2017).

Η ύφεση μεγαλώνει, το ίδιο και τα ποσοστά της ανεργίας. Οι εξαγγελίες για πολιτικές που θα έφερναν δουλειές και ανάπτυξη στην πόλη... ξεχαστήκαν από πέρυσι. Οι υποσχέσεις βγήκαν και πάλι από το συρτάρι και είναι έτοιμες να εκφωνηθούν από τα πρωθυπουργικά χείλη, σε μια ακόμα Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Για ακόμα μια χρονιά, τα "ΘΑ" βγαίνουν από το συρτάρι και από αύριο... και πάλι πίσω.... στο χρονοντούλαπο των ατελείωτων υποσχέσεων. Μια τακτική γνωστή στην κυβέρνηση και στον ίδιο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Εξάλλου, ο ίδιος ήταν αυτός που από εδώ, από ακριβώς αυτό το σημείο που είμαστε σήμερα, πριν λίγα χρόνια, προεκλογικά έπαιρνε μέρος στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και έταζε πως θα βάλει τέλος στις μνημονιακές πολιτικές.

Όλα αυτά προεκλογικά... γιατί τώρα...  αρνείται κάθε μορφή διαλόγου μαζί μας, με τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους των εργαζομένων, αποκλείοντας μας για ακόμα μια χρονιά από τη σύσκεψη των παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης.

Βέβαια, ενδεικτική είναι η όλη στάση του απέναντι μας, καθώς από την πρώτη στιγμή της πρωθυπουργίας του αρνείται να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου με τη μεγαλύτερη Συνδικαλιστική Οργάνωση, τη ΓΣΕΕ, ενώ επιλέγει να μιλάει και να δίνει τα χέρια με τους προνομιακούς του ομιλητές, τους εργοδότες και να συναποφασίζουν την αύξηση των εισφορών των εργαζομένων.

Ο κ. Τσίπρας μπορεί να τα αγνοεί ωστόσο γνωρίζει και μάλιστα καλύτερα από όλους, πως τα Συνδικάτα έχουν και ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις. Εξάλλου στο παρελθόν ο ίδιος ήταν που υιοθέτησε πολλές από τις θέσεις μας, της ΓΣΕΕ και του Ινστιτούτου, στο περίφημο "Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης" το οποίο φυσικά εδώ και χρόνια βρίσκεται στο καλάθι των αχρήστων.

Η σημερινή Κυβέρνηση ξεχνάει. Εμείς Όχι. Δεν μπορούμε και Δεν θέλουμε. Δεν μας αφήνει η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δεν αποτελείται απλώς από αριθμούς, αλλά από ανθρώπους που βρίσκονται στην εξαθλίωση και την ανέχεια.

Τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και οι πολιτικές εντυπωσιασμού είναι πια πεπερασμένα σε μια εποχή που οι πολίτες και οι εργαζόμενοι κουράστηκαν από "κενές" περιεχομένου κινήσεις. Δε μας πείθουν και η κοροϊδία τους πρέπει να σταματήσει.

Το τελευταίο θέατρο της κυβέρνησης με την υπουργό Εργασίας να αποσύρει το άρθρο 45 του νομοσχεδίου για την προστασία των εργαζομένων είναι "φτηνό" και προκλητικό. Το άρθρο που οι ίδιοι διαφήμιζαν ως επιτυχία μέσα στην αποτυχία τους, το πήραν πίσω αφήνοντας μας ως θεατές για ακόμα μια φορά στα σενάρια που κόβουν και ράβουν.

Συντηρώντας την αβεβαιότητα κυβερνούν βάζοντας τα πραγματικά προβλήματα "κάτω από το χαλί" θέλοντας και οι ίδιοι να πειστούν πως δεν υπάρχουν. Όμως η πραγματικότητα τους διαψεύδει.

Η Ελλάδα συνεχίζει να κρατά το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρώπη και οι νέοι να μεταναστεύουν στο εξωτερικό αναζητώντας το αυτονόητο... εργασία και όχι επιδόματα, την ώρα που εκείνοι βρίσκονται στην αναζήτηση ενός ακόμα επικοινωνιακού πυροτεχνήματος που θα τους βοηθήσει να κερδίσουν τον πολυπόθητο χρόνο στην εξουσία.

Αδυνατούν και αδιαφορούν επί της ουσίας να επιλύσουν το πρόβλημα της πολύχρονης κρίσης που έχει αποδεκατίσει τους νέους και προσπαθούν να το διαχειριστούν με έναν τρόπο που να αποδίδει εκεί που τους βολεύει... αριθμητικά και όχι ουσιαστικά.

Η εικόνα αυτή είναι «μελανότερη» σε πολλές πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, όπου η ανεργία, όπως επισημάνθηκε και από τα Προεδρεία των Εργατοϋπαλληλικών Κέντρων της Βόρειας Ελλάδας, σε πολλές πόλεις και νομούς ξεπερνάει ακόμα και το 70%, με τα λουκέτα να αποτελούν τη μοναδική εικόνα στις βιομηχανικές ζώνες, τα βιομηχανικά πάρκα και τα καταστήματα.

Η Θεσσαλονίκη μετρά κάθε χρόνο ολοένα και περισσότερες εργασιακές «πληγές». Ενδεικτικά, στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης το ποσοστό της ανεργίας ξεπερνάει το 33% (στοιχεία Ε.Κ.Θ.), ενώ τα ποσοστά των νέων στην περιοχή είναι πάνω από 60%.

Τα μεγαλύτερα εργασιακά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Θεσσαλονίκη ακόμα μια χρονιά είναι η ανεργία, η αποβιομηχάνιση και η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας αλλά και η απαξίωση παραγωγικών μονάδων που κινδυνεύουν με αφανισμό.

Είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή ξεπουλήματος της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, των ΕΛΤΑ και των Λιμανιών. Ζητάμε βιώσιμες λύσεις που θα εξασφαλίζουν το μέλλον των εργαζομένων και των επιχειρήσεων στην ΕΛΒΟ και το Χαλυβουργείο (Hellenic Steel). Προτεραιότητα πρέπει να αποτελούν πάντα οι εργαζόμενοι και το επιβατικό κοινό της Θεσσαλονίκης στο νέο ΟΑΣΘ. Είμαστε δίπλα στους εργαζόμενους στον τουρισμό, την καθαριότητα, τη μεταποίηση τροφίμων και ποτών που βρίσκονται αντιμέτωποι με μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας. Στηρίζουμε τους εργαζόμενους στο εμπόριο και λέμε μαζί τους "όχι" στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, που θα μεγεθύνει ακόμα περισσότερο τις αντεργατικές συνθήκες. Πολεμάμε τη "μάστιγα" της εργολαβικής εργασίας  που εξαπλώνεται ολοένα και σε περισσότερους κλάδους εργασίας και που στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί το απόγειο της εργασιακής εκμετάλλευσης.

Αγωνιζόμαστε για την προστασία της αξιοπρέπειας μας.

Απέναντι στη νέα λαίλαπα μέτρων που υλοποιεί η κυβέρνηση, ο αγώνας είναι μονόδρομος.

Θέλουμε ΤΩΡΑ πίσω τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας.

Απαιτούμε:

  • Άμεση κατάργηση του συνόλου των αντεργατικών μνημονιακών διατάξεων
  • Κατάργηση των μνημονιακών δεσμεύσεων που φιμώνουν τη συλλογική δράση των εργαζομένων.
  • Τη μη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.
  • Άμεσα μέτρα ανατροπής των πολιτικών της ύφεσης, της αποβιομηχάνισης, των ιδιωτικοποιή­σεων.
  •  Έμπρακτη αποκατάσταση του Κράτους Δικαίου και Πρόνοιας.
  • ΤΕΛΟΣ στη φτωχοποίηση, στον αυταρχισμό, στις πολιτικές βίαιης και αντιδημοκρατικής προ­σβολής των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

 

Τα περιθώρια ανοχής τελείωσαν!

Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος!

 

Τέλος στο ρόλο που επέλεξαν να διαδραματίσουν στις πλάτες μας.

Τέλος στους λογιστικούς προϋπολογισμούς τους.

Τέλος στο σκυμμένο κεφάλι στις διαταγές του Κουαρτέρου και ας προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Οι πολιτικές τους, τους διαψεύδουν.

Φτάνουν οι λανθασμένες πολιτικές, η εξαθλίωση, η λιτότητα, η υπερφορολόγηση και ο εκφοβισμός.

Φτάνουν οι διαρκείς παρεμβάσεις και η συνεχής απαξίωση των Δημοκρατικών και Κοινωνικών μας Δικαιωμάτων.

Είναι καιρός να απαιτήσουμε τη ριζική αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής. Μέσα και έξω από τη χώρα να δώσουμε το μήνυμα πως δεν αντέχουμε, να εξαντλήσουν τα πειράματα, τις πολιτικές και τα αδιέξοδα προγράμματα τους άλλου... όχι σ' εμάς.

Διεκδικούμε:

  • Άμεση προώθηση στη Βουλή Σχεδίου Νόμου με την υιοθέτηση των προτάσεων της ΓΣΕΕ.
  • Σταθερή και πλήρη εργασία για όλους με ίσα δικαιώματα.
  • Αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανεργίας.
  • Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
  • Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση χωρίς κρατικό και εργοδοτικό παρεμβατισμό.
  • Διασφάλιση του απεργιακού δικαιώματος. 
  • Ενίσχυση της προστασίας από τις απολύσεις (ατομικές και ομαδικές).
  • Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.
  • Στελέχωση και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών.
  • Αποτροπή των πολιτικών της ύφεσης, της αποβιομηχάνισης, των ιδιωτικοποιήσεων – εκποι­ήσεων του εθνικού πλούτου.
  • Μείωση των τιμολογίων των κοινωφελών υπηρεσιών.
  • Μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρί­βειας στα βασικά καταναλωτικά αγαθά.
  • Μόνιμη και αποτελεσματική προστασία της πρώτης κα­τοικίας.
  • Επανασύσταση των φορέων εργατικής εστίας και κατοικίας.
  • Δίκαιη μεταναστευτική πολιτική.
  •  

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

τους καλούμε να υιοθετήσουν τις τεκμηριωμένες προτάσεις των Συνδικάτων.

Οι προκλήσεις και τα προβλήματα είναι τεράστια και εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε αγωνιστικά και μαχητικά. Με πίστη στην ιστορία του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης που φέτος κλείνει τα 100 χρόνια από την ίδρυση του και της ΓΣΕΕ το 2018, θα συνεχίσουμε το μόνο δρόμο που γνωρίζουμε και δεν είναι άλλος από τον αγώνα. Για εμάς αποτελεί μονόδρομο ο αγώνας για την προστασία της αξιοπρέπειας των εργαζομένων.

Καλή δύναμη και Καλούς αγώνες!

 

*Παρακολουθήστε το βίντεο της ομιλιάς