Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το σημείο αυτό που βρισκόμαστε έχει ιδιαίτερο βάρος και συμβολισμό. Το μνημείο αυτό, το μνημείο Πεσόντων Εργατών κουβαλά τη μνήμη αγώνων, θυσιών και διεκδικήσεων. Η παρουσία μας σήμερα εδώ, 90 χρόνια μετά τον «αιματοβαμμένο» Μάη του ’36 είναι μια ζωντανή απόδειξη ότι η τιμούμε την πλούσια ιστορία μας, συνεχίζουμε την πορεία μας, οι εργαζόμενοι δεν ξεχνάμε και το σημαντικότερο, ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ!
Βρισκόμαστε εδώ για να τιμήσουμε εκείνους που στάθηκαν όρθιοι σε δύσκολες εποχές, που διεκδίκησαν το αυτονόητο και πλήρωσαν βαρύ τίμημα. Όμως η τιμή δεν αρκεί να μένει στα λόγια. Η πραγματική τιμή αποδίδεται μέσα από τη συνέχιση του αγώνα και των διεκδικήσεών μας! Καθημερινά και επίμονα.
Η ιστορία του Εργατικού Κινήματος δεν γράφτηκε εύκολα. Κατακτήσεις που σήμερα θεωρούνται δεδομένες, κερδήθηκαν με κόπο, σύγκρουση και θυσίες. Τίποτα δεν χαρίστηκε. Και αν κάτι μας διδάσκει αυτή η πορεία, είναι πως ό,τι δεν υπερασπίζεσαι, κινδυνεύει να χαθεί.
Και σήμερα, συνάδελφοι, βρισκόμαστε μπροστά σε νέες προκλήσεις. Τα βασικά αιτήματα μας όμως παραμένουν πάντα επίκαιρα και πάντα διαχρονικά. Η ανάγκη για δίκαιες αμοιβές, για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, για ασφάλεια στους χώρους εργασίας, για εργασία και ζωή με δικαιώματα παραμένουν στην προμετωπίδα των αγωνιστικών μας κινητοποιήσεων.
Οι εργαζόμενοι καλούμαστε καθημερινά να ανταποκριθούμε σε αυξημένες απαιτήσεις, την ώρα που το κόστος ζωής λόγω ακρίβειας, στεγαστικής και ενεργειακής κρίσης ανεβαίνει και η αγοραστική μας δύναμη μειώνεται. Ο μισθός μας πλέον δεν αρκεί για να καλύψει βασικές μας ανάγκες, ενώ η αβεβαιότητα και η πίεση έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Συνάδελφοι,
Πριν από 90 χρόνια, κάποιοι βγήκαν στους δρόμους, λοιδορήθηκαν, χτυπήθηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν.
Τα γεγονότα του τριημέρου 9,10 και 11 Μαΐου 1936, γεγονότα που τότε συγκλόνισαν, σήμερα μας γεμίζουν δύναμη, τόλμη και επιμονή να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε δημοκρατία, ισότητα, αξιοπρέπεια, ειρήνη, δίκαιους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κοινωνική δικαιοσύνη, ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, εναρμόνιση επαγγελματικής, προσωπικής και κοινωνικής ζωής.
Ο Μάης του ’36 με αφορμή την απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη και τη στήριξη όλων των επαγγελματικών κλάδων της πόλης, εξελίχθηκε σε λαϊκή εξέγερση. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες πλημμύρισαν τους δρόμους της πόλης φωνάζοντας συνθήματα και διεκδικώντας βασικά εργασιακά δικαιώματα, βελτίωση των άθλιων συνθηκών εργασίας, καλύτερες οικονομικές απολαβές, καμία ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία.
Τότε από την 1η έως και της 8 Μαΐου οι κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει σε κάθε γωνιά της χώρας. Στις 9 Μαΐου ξεκίνησε η μεγάλη πανεργατική απεργία στη Θεσσαλονίκη, από το πρόσφατα ενωποιημένο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, με την χωροφυλακή να εμποδίζει τους διαδηλωτές να κατευθυνθούν προς το Διοικητήριο. Τα επεισόδια ξεκίνησαν από τη συμβολή των οδών Βενιζέλου και Εγνατίας, όπου το συνδικάτο των αυτοκινητιστών είχε στήσει οδόφραγμα και η χωροφυλακή απάντησε με πυροβολισμούς. Σκοτώθηκε ο Τάσος Τούσης. Ο νεκρός μεταφέρθηκε πάνω σε μια πόρτα από διαδηλωτές που κατευθύνονταν προς το Διοικητήριο και οι ταραχές γενικεύτηκαν. Ο απολογισμός εκείνης της ημέρας ήταν 12 νεκροί και πάνω από 300 τραυματίες. Οι ημέρες που ακολούθησαν έβγαλαν τον κόσμο έξω. Χιλιάδες κόσμου που απαιτούσε δικαίωση. Οι κηδείες των αδικοχαμένων συναδέλφων μας μετατράπηκαν σε μαζικές συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια. Ένα ποτάμι διαμαρτυρίας που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και ξεχύθηκε σε όλη τη χώρα.
90 χρόνια μετά, για όλους εμάς, τους εργαζόμενους, τους νέους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους ο Μάης του ’36 δεν είναι απλώς μια χρονολογία. Είναι το δικό μας Σικάγο. Το «ελληνικό Σικάγο». Είναι η κραυγή, είναι ο πόνος, είναι η ανάσα της αξιοπρέπειας που δεν λύγισε.
Από το σημείο αυτό, που συμβολίζει τους αγώνες μας, που τιμά τους νεκρούς μας φωνάζουμε σήμερα ότι θα συνεχίσουμε. Δεν θα μας πτοήσουν εκείνοι που με τις πολιτικές τους μας οδηγούν στην εξόντωση και την ανασφάλεια. Θα συνεχίσουμε με πίστη στο όραμά μας, τα ιδανικά μας, τους αγώνες μας.
Και το λέμε σε όλους τους τόνους. Απαιτούμε Εργασία και Ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα!
Ζητάμε εδώ και χρόνια μια διαφορετική κατεύθυνση. Άλλη πολιτική που θα δίνει προτεραιότητα στους ανθρώπους της εργασίας, που θα βάζει στο επίκεντρο την κοινωνία, τη νέα γενιά, τους άνεργους, τους συνταξιούχους. Ζητάμε πολιτικές που δεν θα μας αντιμετωπίζουν ως πρόβλημα, αλλά ως μέρος της λύσης.
Συνάδελφοι,
Όταν οι ανισότητες διευρύνονται, όταν το βάρος μεταφέρεται συνεχώς στους πολλούς και τα οφέλη συγκεντρώνονται στους λίγους, τότε μιλάμε για επιλογές. Επιλογές που διαμορφώνουν μια κοινωνία λιγότερο δίκαιη, πιο άνιση, πιο αβέβαιη για τους εργαζόμενους. Είναι επιλογή τους η ακρίβεια. Είναι επιλογή τους η αισχροκέρδεια. Είναι επιλογή τους το 13ωρο. Είναι επιλογή τους η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών. Είναι επιλογή τους οι φτωχοί να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλουσιότεροι. Είναι επιλογή τους η αναξιοκρατία.
Χρειάζεται λοιπόν συλλογική δράση, ενότητα και ξεκάθαρη διεκδίκηση. Η φωνή των εργαζομένων, η φωνή μας πρέπει να ακουστεί δυνατά, όπως ακούστηκε 90 χρόνια πριν, τον Μάη του ’36.
Διεκδικούμε το δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια. Να αμειβόμαστε αξιοπρεπώς. Να μην εξαντλούμαστε σωματικά και ψυχικά. Να δουλεύουμε με ασφάλεια και σε ασφαλείς εργασιακούς χώρους με την πρόληψη, τους ελέγχους και την τήρηση των κανόνων να αποτελούν προτεραιότητα. Διεκδικούμε το δικαίωμα να ονειρευόμαστε εμείς και τα παιδιά μας.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Η ιστορία το έχει αποδείξει. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Όλα κατακτήθηκαν με αγώνες. Τιμούμε και δεν ξεχνάμε το παρελθόν μας. Αλλά δεν μένουμε μόνο σε αυτό. Εμπνεόμαστε από αυτό και το μετατρέπουμε σε δύναμη για το παρόν και το μέλλον.
Συνεχίζουμε με την ίδια αποφασιστικότητα και μαχητικότητα.
Το οφείλουμε σε όσους προηγήθηκαν. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές.
Απέναντι στην εκμετάλλευση, στην καταπίεση, στην αδικία, υψώνουμε τη φωνή μας. Με ενότητα, αλληλεγγύη και πίστη στο δίκιο μας.
Τιμή και Δόξα στους αγωνιστές του Μάη του ’36!
Ζήτω η εργατική τάξη και οι αγώνες της!