Ομιλία του Αν.Γραμματέα του Ε.Κ.Θ, Αν. Αραμπατζή, στην εκδήλωση 9 ΜΑΗ 2015

Ομιλία Αναπληρωτή Γραμματέα ΕΚΘ, Τάσου Αραμπατζή,στην εκδήλωση 9 Μάη 2015Σήμερα 9 Μάη 2015  τιμούμε τη μνήμη και τους αγώνες των δικών μας νεκρών, των ανθρώπων της εργατικής τάξης που πάλεψαν για τη βελτίωση της θέσης του εργαζόμενου στη κοινωνία. Σήμερα τιμούμε μια ημέρα με βαρύ ιστορικό φορτίο. Η ημέρα αυτή και οι αγώνες εκείνων των νεκρών πρέπει να μας εμπνέουν για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας που βάναυσα έχουν καταπατηθεί.  Σαν σήμερα στις 9 Μάη του ’36 κορυφώνεται η μεγάλη απεργία και 30.000 εργαζόμενοι συνοδευόμενοι από πλήθος λαού κατακλύζουν τους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης. Μαζί με τους καπνεργάτες τάσσονται και αρτεργάτες, μυλεργάτες, υφαντουργοί, τσαγκαράδες, αυτοκινητιστές, εργάτες του ηλεκτρισμού, του χάρτου, του δέρματος και άλλων κλάδων. Η αστυνομία εξαπολύει συνεχείς επιθέσεις και αποκρούεται από τους απεργούς. Ο επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων Ντάκος δίνει την εντολή για πυρ εν ψυχρώ και λίγα λεπτά μετά πέφτει νεκρός ο πρώτος απεργός, ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης. Ο θάνατος του απεργού ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων με την εργατική τάξη της χώρας να απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και την πτώση της κυβέρνησης Μεταξά. Η βία όμως δεν σταματά. Για 36 ώρες η πόλη είναι στα χέρια των διαδηλωτών και η αστυνομία που έχει αποσυρθεί στα αστυνομικά τμήματα, μετά την άρνηση του στρατού να ταχθεί κατά  των απεργών, βγαίνει και πάλι στους δρόμους προκαλώντας νέο αιματοκύλισμα της πόλης. Πάλι ο διοικητής Ντάκος διατάζει πυρ, με τελικό αποτέλεσμα 12 νεκροί εργάτες, όλοι τους νέοι άνθρωποι από 20 έως 26 χρόνων. Όταν μαθεύτηκε το μακελειό οι καμπάνες του Αγίου Δημητρίου και άλλων εκκλησιών χτυπούσαν σε όλη την πόλη και ο λαός έβγαινε στους δρόμους προκαλώντας μια λαϊκή εξέγερση, μια αυθόρμητα παλλαϊκή απεργία στη Θεσσαλονίκη που αγκάλιασε όλα τα στρώματα. Τα γεγονότα του Μάη του ’36 απέδειξαν με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι εξουσιαστικές δυνάμεις είχαν ξεκάθαρους στόχους, η  δικτατορία του Μεταξά προετοιμαζόταν παρά τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις  γεγονός που μαρτυρά και η επίσκεψη – αστραπή του ίδιου του Μεταξά στη Θεσσαλονίκης στις 7 Μαΐου και που επικυρώνει το σχέδιο καταστολής. Πρόκειται για ιστορικά γεγονότα γραμμένα με αίμα. Ο Μάης του 36 εκφράζει τη δυναμική του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος. Από εδώ, από τη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη 29 Απριλίου 1936 οι 12.000 καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων το 70% ήταν γυναίκες, ξεκίνησαν τη μεγάλη απεργία, που επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη χώρα. Σήμερα, 79 χρόνια από τον Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, ο Μάης του 2015 μας βρίσκει όλους τους εργαζόμενους να παλεύουμε για το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία και για την αποτροπή καταπάτησης των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, 79 ολόκληρα χρόνια μετά δηλώνουμε πως οι αγώνες του ’36 μας εμπνέουν για τις δικές μας μάχες. Για μάχες που καλούμαστε να δώσουμε όλοι μαζί, για αγώνες που πρέπει να συνεχίσουμε να δίνουμε στο όνομα της ιστορίας μας αλλά και στο πρόσωπο των παιδιών μας.  ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ Ενώνουμε τις φωνές μας και αντιστεκόμαστε στις βίαιες αλλαγές που μας επιβάλλουν. Στα εξοντωτικά τους σχέδια, στις αντεργατικές τους πολιτικές. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ Και εάν είμαστε αποφασισμένοι να κερδίσουμε, θα πρέπει τον αγώνα να τον δώσουμε από κοινού! Δίνουμε υπόσχεση στους 12 νεκρούς και τους 300 τραυματίες του Μάη του '36 και τους χιλιάδες εργάτες που έδωσαν πραγματική μάχη για τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα τους. Διεκδικούμε, Σεβασμό στα εργατικά δικαιώματα, Νέες Θέσεις Εργασίας, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κατοχύρωση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ,  επανάκτηση των ασφαλιστικών, κοινωνικών και δημοκρατικών μας δικαιωμάτων. Οι αγώνες του ’36 μας εμπνέουν και μας υπενθυμίζουν πως πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί για να βάλουμε τέλος στην εξαθλίωση που μας οδήγησαν μνημόνια, Τρόικα και θεσμοί. Να βάλουμε τέλος στο ξεπούλημα της Ιστορίας μας, των χρόνιων κατακτήσεων μας, των εκβιαστικών διλλημάτων που σαν θηλιά μας επιβάλλουν. Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι, Τα Συνδικάτα, οι εργαζόμενοι, όλοι μαζί, ενωμένοι θα συνεχίσουμε να δίνουμε τους αγώνες μας απέναντι στις υφεσιακές, αδιέξοδες και αντιαναπτυξιακές πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων. Σήμερα τιμούμε την ιστορία της πόλης μας, την αιματοβαμμένη και περήφανη σελίδα της εργατικής μας ιστορίας.  ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ