Ομιλία του μέλους της Διοίκησης του Ε.Κ.Θ, Κώστα Μαριόγλου,στην Απεργιακή Συγκέντρωση 28/6/2011

                             Ομιλία του μέλους της Διοίκησης του Ε.Κ.Θ,                                               Κώστα Μαριόγλου,                        στην απεργιακή συγκέντρωση στις 28 Ιούνη 2011Εργαζόμενοι –Εργαζόμενες, Άνεργοι, Νέοι και νέες         Για μια ακόμη φορά, σε λιγότερο από 15 μέρες, ξαναβρισκόμαστε στους δρόμους του αγώνα  με 48ωρη Γενική Απεργία, γιατί, παρά την καθολική αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας, η κυβέρνηση έφερε για συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή το νέο μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με το οποίο συνεχίζεται η ίδια άδικη, σκληρή και αδιέξοδη πολιτική που φορτώνει νέα βάρη μόνο στους εργαζόμενους, τους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους και τους νέους.        Κυβέρνηση και Τρόικα συνεχίζουν αδιαφορώντας πλήρως για τις κοινωνικές επιπτώσεις και τα αδιέξοδα στην οικονομία. Αντί για μέτρα αναδιανομής εισοδημάτων και αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, που θα βγάλουν τη χώρα από την κρίση, εκποιούν τα πάντα υποθηκεύοντας κάθε παραγωγική προοπτική για την ανάπτυξη της χώρας.        Συνεχίζεται η εφαρμογή της καταστροφικής νεοφιλελεύθερης συνταγής, η οποία δεν αντιμετωπίζει κανένα από τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. Η εφαρμογή δηλαδή της πολιτικής που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών, των κερδοσκόπων, των τραπεζιτών, σε βάρος της χώρας και των εργαζομένων.        Η ζούγκλα στην αγορά εργασίας διευρύνεται και γίνεται περισσότερο ανεξέλεγκτη. Οι εργοδότες αξιοποιούν το νέο αντεργατικό πλαίσιο που τους χαρίζει η κυβέρνηση για να μειώσουν τους μισθούς, να αυξήσουν τις απολύσεις, να καταργήσουν τις συλλογικές συμβάσεις.       Η ανεργία στην Ελλάδα εκτοξεύτηκε σε  πρωτοφανή επίπεδα αγγίζοντας το 42.5 % στους νέους . 'Ενας στους δύο   νέους είναι πλέον άνεργος. Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική της ιστορία η Ελλάδα αντιμετωπίζει “κραχ απασχόλησης” ο αριθμός του οικονομικά μη ενεργού πληθυσμού ξεπέρασε τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό.        Ο κίνδυνος για την κοινωνική συνοχή είναι εμφανής. Η αιρεσιμότητα του δανειακού μηχανισμού   παγιδεύει την Ελλάδα σε ένα φαύλο κύκλο  όπου η λιτότητα τροφοδοτεί την ύφεση προκαλώντας περαιτέρω λιτότητα, νέους φόρους και βαθύτερη ύφεση.       Το νέο πακέτο φόρων, περικοπών και ιδιωτικοποιήσεων  σχεδόν διπλασιάζει το βάρος των υφιστάμενων μέτρων λιτότητας. Παραδόξως,  η υποχρέωση του Κράτους για κοινωνική προστασία μετατίθεται στους εργαζόμενους. Εντούτοις, όσο και να πληρώσουν οι εργαζόμενοι  η συρρίκνωση της οικονομίας δεν θα επιτρέψει την αποπληρωμή των χρεών της Ελλάδας  με τα τρέχοντα υψηλά επιτόκια .     Οι άμεσες ή έμμεσες παρεμβάσεις στους μισθούς, στην αυτονομία της συλλογικής διαπραγμάτευσης ή στα εθνικά συστήματα καθορισμού μισθών δεν δικαιολογούνται από κανένα πρόσχημα κρίσης. Δεν νοούνται μέτρα που ανεπανόρθωτα αποδυναμώνουν τους εργαζόμενους και επιβάλλονται χωρίς ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και κοινωνική προστασία  όπως συνέβη στην Ελλάδα.       Πακέτο με το μνημόνιο, προωθείται η εκποίηση των Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας οι οποίες στη σημερινή συγκυρία μπορούν να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης της χώρας και οι οποίες παραδίδονται ως λεία στους τοκογλύφους δανειστές έναντι του νέου πακέτου στήριξης.      Οι πλέον παραγωγικές και στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις του δημοσίου ξεπουλιούνται όσο-όσο και άρον-άρον για να ικανοποιηθεί το αιμοδιψές τέρας των «αγορών» για να βρεθεί η χώρα «γυμνή» από αναπτυξιακά εργαλεία και μέσα παρέμβασης, σ' ένα τοπίο ανεξέλεγκτης δράσης ιδιωτικών μονοπωλίων.       Στο όνομα της κρίσης εκποιούνται τα δημόσια κοινωνικά αγαθά, ο δημόσιος τομέας και η δημόσια περιουσία. Κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία, ξεπουλιούνται οι ΔΕΚΟ ανεξάρτητα αν είναι κερδοφόρες, ανεξάρτητα από το ρόλο και τη σημασία τους, για την ίδια τη χώρα και την ύπαρξή της σήμερα αλλά και μετά την κρίση.      Αυτοί που θα πρέπει επιτέλους να πληρώσουν την κρίση είναι αυτοί που τη δημιούργησαν και εξακολουθούν να κερδίζουν σε βάρος της χώρας.       Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία η εισφοροδιαφυγή στη χώρα υπολογίζεται στα 37 δις τον χρόνο και σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού αν αυτά εισπράττονταν δεν θα υπήρχε ουσιαστικό πρόβλημα.      Έως πότε θα εξακολουθούν οι άνθρωποι του μόχθου να πληρώνουν το κύριο βάρος των αλλεπάλληλων Μνημονίων γιατί δεν τελειώνουμε με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ενώ οι έχοντες και κατέχοντες διευκολύνονται με κάθε τρόπο να αποφεύγουν τις φορολογικές υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος; Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,        Σήμερα και αύριο απεργούμε και όσο οι πολιτικές αυτές συνεχίζονται, τόσο θα συνεχίζονται και οι κινητοποιήσεις και ο αγώνας των εργαζομένων.Απεργούμε και καταδικάζουμε αυτές τις εκβιαστικές και κερδοσκοπικές Ευρωπαϊκο-Τροικανές νεοφιλελεύθερες εμμονές.                                               Απεργούμε και διεκδικούμε :• την απόκρουση – ακύρωση των αντεργατικών, αντιαναπτυξιακών και αντικοινωνικών μέτρων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος – μνημόνιο Ι και ΙΙ• την απόρριψη της λιτότητας, της φτώχειας και της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων• την ανάσχεση και ανατροπή του κλίματος των απολύσεων και διόγκωσης της ΑΝΕΡΓΙΑΣ • την επιβολή του απόλυτου σεβασμού και την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, της Εργατικής Νομοθεσίας και των Εργασιακών δικαιωμάτων • την απόκρουση του ξεπουλήματος και της εκποίησης των Δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών κοινωνικής ωφέλειας και δημόσιου συμφέροντος• επιτέλους να πληρώσουν οι φοροκλέπτες. Οι έχοντες και κατέχοντες, όλοι αυτοί που «ταΐζουν» τις τραπεζικές θυρίδες και τις τράπεζες του εξωτερικού με αδήλωτα, αφορολόγητα και «μαύρα» χρήματα της ελληνικής οικονομίας.        Ο αγώνας των εργαζομένων, ο αγώνας της κοινωνίας για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα, για μια άλλη πολιτική προς όφελος της κοινωνίας, αποτελεί τη μόνη προοπτική για τη χώρα.       Αγωνιζόμαστε για μας και τα παιδιά μας, για τους συνταξιούχους, για τους άνεργους, για τους νέους, για τα μικρομάγαζα που κλείνουν, για τα φτωχά λαϊκά στρώματα που οδηγούνται στο κοινωνικό περιθώριο.        Ο δρόμος του αγώνα είναι η μόνη διέξοδος και σε αυτόν πρέπει να συστρατευτούμε όλοι, η φωτιά έχει περάσει το σπίτι του γείτονα και καίει πλέον τα σπίτια όλων μας. Χαμένος είναι ο αγώνας που δεν δίνεται και δεν υπάρχουν περιθώρια για χαμένους αγώνες.                          ΑΥΤΗ η ΚΡΙΣΗ αυτό το ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ                    ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ και ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ του ΧΡΕΟΥΣ                                                 και της ΚΡΙΣΗΣ                            ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ           ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ 

Ομιλία του μέλους της Διοίκησης του Ε.Κ.Θ, Κώστα Μαριόγλου,στην Απεργιακή Συγκέντρωση 28/6/2011 | Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

Σφάλμα

Μήνυμα σφάλματος

Recoverable fatal error: Argument 1 passed to xmlsitemap_node_create_link() must be an instance of stdClass, boolean given, called in /var/www/vhosts/ekth.gr/httpdocs/sites/all/modules/xmlsitemap/xmlsitemap_node/xmlsitemap_node.module on line 28 and defined στην xmlsitemap_node_create_link() (γραμμή 194 του /var/www/vhosts/ekth.gr/httpdocs/sites/all/modules/xmlsitemap/xmlsitemap_node/xmlsitemap_node.module).
Η ιστοσελίδα αντιμετώπισε ένα αναπάντεχο σφάλμα. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.